Stres - w nas po prostu jest

Wyobraźmy sobie dziecko. Rodziców, którzy właśnie się rozstają. Pomiędzy nimi gniew i krzyk, codzienny prawie. I dziecko, rzucane w kolejne ramiona, przestające już odnajdywać bezpieczny port. Kłopoty w szkole, płacz w nocy. Strach przed sprawdzianem, odpowiedzią ale i rozmową z drugim człowiekiem. Milczenie, pułapki, poszukiwania, eksperymentowanie ze sobą. Niepewność, brak wiary i zaufania. Sprawdziany lojalności, pytania o to, "kogo wolisz" i "kto jest lepszy". Momenty bezradności... Brak pociechy i oparcia. Nie smutek już, ale "poczucie zawieszenia" bez oparcia. Beznadziejność i samotność. Strach, że jutro może być jeszcze gorsze. Puste... Zimne, jak ciemna - czarna dziura. Komiczne próby odzyskania równowagi w trakcie walki o uwagę i uśmiech. Potrzebę akceptacji za wszelką cenę... A potrzeba jest i rośnie. Czasem tylko kuleje, bo brak wiary jest silniejszym i podstępnym wrogiem. Gdy dziecko nie wiąże już niczego z sukcesem działania stają się p...

Gdyby nie polityka i politycy, pewnie żyło by się nam spokojniej, pełniej i bardziej twórczo... Motywacja i chęć byłaby czymś naturalnym, skrzydeł nie trzeba by sobie przyprawiać. Ale - czuło się je. Twórcze podejście do życia nie wymaga miary, foremki czy przepisu... dokładnych proporcji i zaleceń mistrza kuchni. Tak samo - recept czy zapisów prawnych. Mimo wszystko wierzę w dobre intencje człowieka, w cele jakie sobie stawia - że mają dobre źródło, działania, które mają logikę i sens. W to, że jest oddany pracy i rodzinie... Ale jakie w tym wszystkim widzę miejsce dla tych, co sprawują "Rząd Dusz", czemu z dystansu, z wysoka - świat dla nich wygląda inaczej, nijak. Skąd pomysł na utrudnienia... Budowanie schodów, straszenie, traktowanie ludzi jako "potencjalnych przestępców" i złodziei - uwłacza mi i obrazowi świata z jakim dorastam. Uczę i wychowują dzieci do życia - nie do chowania głowy w piasek, do refleksji i myślenia... do niezależności sądów i do stawi...