Stres - w nas po prostu jest

I znów trudna informacja. Święta stresują, mocno - niczym ślub lub urodzenie dziecka. Każdy komentator wskazuje stary, prawie już oldschoolowy ranking zdarzeń w życiu, nazywanych wysoko stresującymi nas, wpływających negatywnie na nasze działanie i myślenie, postrzeganie siebie i rzeczywistości. Ja myślę, że jest on w wysokim stopniu - już - nieaktualny. Ile lat można się nim wspierać... Dziwna okoliczność. W czasie świąt już nas przekonywać że jest źle, a może być tylko gorzej... My tu ciasta pieczemy, lukrujemy pierniki, zapalamy światełka na choince, a media nam za to - nowinki odkurzone z podręczników, które za moich studenckich czasów już miały żółte kartki... No nie wierzę, nie wierzę że się nabieramy kolejny i kolejny raz na te półprawdy serwowane nam w taki pseudonaukowy i kontrowersyjny sposób. Wszędzie w atmosferze sensacji niepopularne hasła, podcinające nam skrzydła i zaprzeczające sensowi przeżywanych i przygotowywanych na gruncie domowym świąt. Nie tych - na półkach m...

Pod naciskiem kolegów z klasy lub szkoły, przy znacznej ilości uwag złośliwych i chichotu, przestajemy lubić miejsce i przestrzeń wspólnego przebywania, pracę, szkołę, podwórko, blok... Unikamy go, zamykamy się w czterech ścianach. Pozornie nierozumiani... Oficjalnie z bolącym brzuchem, głową, ciągłymi wymiotami, uciskiem pod sercem. Tajemnicze określenie "inny"- tak można słowami, czynem, obraźliwym gestem łatwo odepchnąć kogoś. Wyrzucić z grupy, odrzucić go, odizolować, zmienić w ofiarę i nic nieznaczący obiekt kpin, prześmiewczych docinków, zabarwionych ironią, złośliwością. Taki jeden silny nienawiścią, małostkowy człowiek potrafi nas szczególnie zniechęcić do przebywania w grupie, klasie, coraz rzadszej obecności na zajęciach. Poprzez użycie specyficznego języka nienawiści oraz wyszukanych epitetów i porównań, odnoszących się najczęściej do charakteru i wyglądu, koloru naszych włosów czy sposobu funkcjonowania i myślenia... zamyka naszą przestrzeń na długi czas, nawet b...

Kolejne egzaminy, próbne sprawdziany - dla licealistów - w bieżącym tygodniu próbne matury. Każdy chce się sprawdzić, przygotować, przeżyć coś na "próbę"... Nawet związek pomiędzy ludźmi, relację, spróbować z kimś być. A kto odpowie na pytanie: po ilu próbach jesteśmy gotowi, kiedy już możemy na prawdę... kiedy jest ten "dobry czas" naszej gotowości, pełni sił... Szkoła nie wyznacza tego, tak nam się wydaje ale przecież posługujemy się granicą wieku - dojrzałością, emocjonalną, wieku, barierą 18-stu lat... Każdy człowiek chce się sprawdzić, równocześnie uciekając najchętniej, przed ewentualnymi konsekwencjami tego, gdy przeżyjemy niepowodzenie, nie uda się, coś nam nie wyjdzie...  A potem wskakujemy w nowe, coraz nowsze relacje, związki, powtarzamy matury do skutku... Do jakiegoś założonego, idealnego wyniku... Tak, wynik. To jest to, co nas kręci, co nas zachęca lub powoduje, że oddajemy pola. To prawdziwy sprawdzian, każdy jest prawdziwy, wyjątkowy i ostat...

Przeładowani... pracą, obowiązkami ale też marzeniami... Gdy bardzo nam na czymś zależy i zaczynamy na poważnie starać się zrealizować to, nerwy biorą górę i często musimy dać sobie spokój z docieraniem do celu. Duże, poważne plany i zadania są nie tylko sprawdzianem, nie tylko wyzwaniem. Bywają blokadą jaka rujnuje nasze wyobrażenia o samym sobie, naszych zdolnościach i możliwościach. Dodatkowo gdy mamy uczucie potwornej konkurencji, braku wsparcia, porady czy też przynajmniej motywującej zachęty bywa, że nasze realizacje odnoszą katastrofalne skutki. Trema wydaje się nam, że dotyczy tylko publicznych wystąpień - wiążemy ją z mównicą, z wystąpieniem, apelem, grą teatralną, kreacją. Niestety i ona towarzyszy nam gdy mamy do wykonania projekt, jesteśmy jego liderem czy szefem, gdy ktoś powierza nam opiekę czy odpowiedzialność nad realizacją. Bywa, że ogarnia nas  przerażenie, niewiara, pustka, mówimy - nie moja to wina ani zasługa... Lęk paraliżuje naszą pomysłowość i zdolności...