Stresujące zawody

Chciałabym być jak pani....
Tak siedzieć i rozmawiać z innymi, słuchać....
Chciałabym być pielęgniarką i położną. Pracownik socjalny ma dobrze, bo tak wśród ludzi....
A strażnik??? A lekarz???? A nauczyciel czy wychowawca w domu dziecka, małego dziecka.... w przedszkolu, w domu kultury???
To pasja, przekleństwo czy dowód głupoty.
Wiele razy mówię ludziom, że wybór zawodu nie jest i nie powinien być przypadkowy. Najbardziej mogą obciążyć te, związane z kontaktem z drugim człwiekiem, zwłaszcza, narażone na niepowodzenie.... brak wyniku, porażkę.... trudność. Brak owoców.
Pomyśl czy chcesz, czy zniesiesz to.... że nie usłyszysz dziękuję, że ktoś się uśmiechnie a inny - złoży skargę na ciebie. Akceptujesz to, że nie będziesz zawsze znała wszystkich tych odpowiedzi na trudne pytania. Przyjąć to.... na klatę...
Lepiej przyjmij do wierzenia, że w opiece społecznej, wśród psychologów, osób pomagających sobą i własnymi umiejętnościami, wśród strażników więziennych.... największy odsetek odpada. Choruje, nie widzi dobra i nie osiąga satysfakcji z tego co robi. Zmienia zawód. Zmienia czasem rodzinę, dom....
Ucieka, w siebie lub przed samym sobą - w nałóg.... chorobę. Chce się izolować. Choruje. Somatyzuje. Nie wytrzymuje obciażeń.
Inny człowiek ciągnie z nas energię, jeśli tych zasobów nie odnawiamy i nie oszczędzamy, nie zostawimy czegoś dla siebie, to "rozdamy się" bardzo szybko. I zatracimy, w nicości.
Pracować z drugim człowiekiem, to odpowiedzialne, trudne i niebezpieczne. To niewątpliwie wielkie wyzwanie....