Przejdź do głównej zawartości

Sylwester a stres zwierząt

Nawet nie wiem jakbyśmy się starali osłonic je i ochronić przed hałasem i zamieszaniem w ten ostatni dzień roku, nasze pociechy umierają w sobie słysząc nadchodzące nieuchronnie - jazgot, krzyki, wybuchy, nienaturalne błyski... 
Tak było, znów sylwestrowe rozrywki za nami, ale nasze zwierzaki przeżyły znów z dużym niepokojem i rezerwą tragiczne dla ich emocji chwile... Zalęknione, schowane w najciemniejszych zakamarkach, "ogłupione" czasem przyjętymi (w trosce) lekami ... 
Za cenę naszej szampańskiej zabawy, krzyku i radości - towarzyszących witaniu przez nas znów wielkiej niewiadomej jaką przyniesie Nowy Rok...

Dłuższa chwila takiego hałasu, eksplozji i wrzawy, wywołuje paniczne uczucie końca świata i życia, totalnego braku poczucia bezpieczeństwa i braku komfortu dla zwierzaka. Każdy błysk i wybuch - to wstrząs ciała, płochliwa ucieczka, nerwowość, strach. 
I tak na nowo, znów i znów... Przez kilka godzin z rzędu.
Kilkadziesiąt razy w czasie jednego sylwestrowego wieczora... Huk za hukiem, dla niego - dla nas - tym większa zabawa.

My wydaliśmy fortunę na sztuczne ognie, salwy, wulkany, petardy - one - osłabiły swoje serca i emocje, nadwątliły zdrowie...

Czy warte były te dni swoich pieniędzy... co nam to dało???
A co to dało im, zwierzętom, do myślenia o nas, ludziach... 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Sprawdzanie się...

Kolejne egzaminy, próbne sprawdziany - dla licealistów - w bieżącym tygodniu próbne matury. Każdy chce się sprawdzić, przygotować, przeżyć coś na "próbę"... Nawet związek pomiędzy ludźmi, relację, spróbować z kimś być. A kto odpowie na pytanie: po ilu próbach jesteśmy gotowi, kiedy już możemy na prawdę... kiedy jest ten "dobry czas" naszej gotowości, pełni sił... Szkoła nie wyznacza tego, tak nam się wydaje ale przecież posługujemy się granicą wieku - dojrzałością, emocjonalną, wieku, barierą 18-stu lat... Każdy człowiek chce się sprawdzić, równocześnie uciekając najchętniej, przed ewentualnymi konsekwencjami tego, gdy przeżyjemy niepowodzenie, nie uda się, coś nam nie wyjdzie...  A potem wskakujemy w nowe, coraz nowsze relacje, związki, powtarzamy matury do skutku... Do jakiegoś założonego, idealnego wyniku... Tak, wynik. To jest to, co nas kręci, co nas zachęca lub powoduje, że oddajemy pola. To prawdziwy sprawdzian, każdy jest prawdziwy, wyjątkowy i ostat...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Recepta na stres i ból?

Każdy ma swój kosmos w domu, przeciążony obowiązkami, przynosi pracę ze sobą... Bliscy obecni przy nas patrzą i nie korzystają z tego, że jesteśmy z nimi. Inny świat?  Chyba nie, teraz to codzienność. Do pośpiechu i masy zaległości, zadań wykonywanych "po łebkach" dochodzi ciągłe poczucie, że z czymś jednak nie zdążyłam... coś mi umknęło. I ten ból głowy z napięcia, z pośpiechu i nie wiadomo jeszcze czego... niedospania, niewyleżanego przeziębienia, odkładanego - lub też przepracowanego - urlopu... definicja dzisiejszego rynku pracy. Brakuje nam do pierwszego, więc dodatkowa praca - zajęcia i nadliczbowe wykonania. Uroda naszego życia i zderzenie z rzeczywistością. Brak oparcia w innych a z czasem, niemożność lokowania go w sobie. Znieczulanie się, oddalanie się od własnych potrzeb lub zaprzeczanie im. I znów ból głowy, lekarstwo polecone przez farmaceutę. Nowy specyfik i nowa obietnica. Już same nie wiemy która. A potem te medialne i reklamowe statystyki, że migreny d...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Cudze buty

Ciasne, nie nasze... nie rozchodzone przez nas...  Używane, już ubrudzone. Przepocone i rozczłapane tak, że czasem spadają. Przy ucieczce - zwłaszcza. Może i dobre do nauki, do korzystania z "dobrej rady". Ot, nasze dziedzictwo. Niewygodne sytuacje, relacje i przeżycia. Prowokujące strach lub wywołujące naszą ucieczkę! Włosy na całym ciele stają nam dęba. Kończyny i plecy bolą od wysiłku, a my próbujemy napiąć się jeszcze bardziej, mimo iż organizm krzyczy: nie!!! Nie znaleźliśmy dla siebie niczego oryginalnego, a w naśladowaniu innych jesteśmy mistrzami. Robimy to, co inni i tak, jak oni. Przekształcamy się powoli w ten dziwny  i obcy wzorzec. Pracujemy często pomimo siebie i swoich pragnień, choć ciało mówi: dość, a umysł się prawie gotuje, eksploduje w środku. My - postanowiliśmy robić coś na przekór sobie, nazywając to "samodoskonaleniem".  Nie ograniczamy z każdym dniem tej ilości energii wkładanej w każdą wykonywaną czynność, nie przeliczamy też - czy i...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej